Gesubsidieerde rechtsbijstand? Onbetaald, zal je bedoelen.

Gesubsidieerde rechtsbijstand? Onbetaald, zal je bedoelen.

Op 26 januari 2018 verscheen in NRC Handelsblad een artikel met als titel ‘Gesubsidieerde rechtsbijstand? Onbetaald, zal je bedoelen’.

Gesubsidieerde rechtsbijstand? Onbetaald, zal je bedoelen.

In het artikel wordt ingegaan op de ontwikkelingen omtrent de bezuinigingen op de rechtsbijstand. De regering heeft immers flink bezuinigd op de rechtsbijstand. Het gevolg: pro-deo advocaten moeten complexe zaken soms laten liggen of de verdediging van cliënten beperken. Sander Arts van Singel Advocaten belde in oktober het NRC op om de problemen over de Raad voor Rechtsbijstand (degene die pro-deo advocaten betaalt) te delen, de strafrechtadvocaat komt uitgebreid aan het woord in het krantenartikel.

De bezuinigingen op advocatenkosten begonnen onder de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie Fred Teeven, hij verlaagde de basisvergoeding in 2011 al van 900 euro naar 850 euro. Ook verlaagde hij de uurvergoedingen voor werkzaamheden voor bewerkelijke zaken met vijf procent, compenseerde hij inflatie niet meer en hij schroefde voor bepaalde strafzaken de basisvergoeding terug.

Zoals eerder benoemd benaderde Mr. Sander Arts de krant in oktober. Als gevolg hierop mailde het NRC 500 leden van de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten, met de vraag of zij de schreefgroei tussen bestede en uitbetaalde tijd ook ervaren. Hier werd volop op gereageerd, ruim dertig advocaten gaven aan zich te herkennen in het verhaal van Mr. Arts. Een groot probleem schuilt in de zaken van 24 tot ongeveer 150 uur. Voor kleinere zaken onder de 24 uur bestaat namelijk een standaardvergoeding van 850 euro en megazaken worden ook gemakkelijk extra vergoed. Het probleem zit hem vooral in zaken met een bovengemiddeld aantal uren. In dat geval moeten strafrechtadvocaten een belangrijke keuze maken: onbetaald doorwerken of de verdediging opschorten. Mr. Arts ondervond zelfs bij zeer grote dossiers dat de Raad voor Rechtsbijstand niet altijd makkelijk extra uren toekent. Zo begrootte de strafrechtadvocaat in een zaak met een dossier van 24.000 pagina’s dat alleen de eerste lezing al 133 uren in beslag zou nemen. Mr. Arts: “Ze vroegen meermaals of we konden aangeven waarom we het hele dossier moesten lezen.” “Het is van de zotte. Niet het hele dossier lezen? Kom daar maar eens mee aanzetten in de rechtbank.”

Voordat de Raad extra uren vergoedt, moet er zijn aangegeven dat er in een rechtszaak sprake is van een bijzondere rechtsvraag of een juridische of feitelijke complexiteit. Dit wordt door de Raad vooral berekend aan bijvoorbeeld de zittingsduur, het aantal getuigen en de dossieromvang. Hierbij wordt geen rekening gehouden met de persoonlijke omstandigheden van een verdachte, maar zaken waarin de verdachte bijvoorbeeld geen Nederlands spreekt of psychisch instabiel is, zijn ook factoren die bijdragen aan het aantal te besteden uren in een zaak.

De Tweede Kamer heeft kort voor dit krantenartikel een hoorzitting gehouden om de schreefgroei in de sociale advocatuur onder de aandacht te brengen. Hoe het zich verder zal ontwikkelen is afwachten.

Klik hier om het gehele krantenartikel te lezen!

Geschreven door

Op

Bekijk meer van